31-03-17

Kaaskerke, zaterdag 31 maart 1917

Zesde dag aan het front. Fons zou deze nacht van de eerste lijn teruggekeerd moeten zijn, maar hij schrijft hier niets van.

Jean schrijft vanuit het ziekenhuis (in Alveringem) dat hij content is dat Louis Lacroix zijn ouders heeft kunnen bezoeken en gerust stellen: "Ik heb een oorarts gevonden om de steenpuist waarover ik je vorige keer sprak, te behandelen en ben heel tevreden. Twee dagen had ik heel veel pijn en was mijn oor flink gezwollen. Vanmorgen heeft de dokter de puist open gemaakt en gezegd dat de arts van sz eerste hulp me veel vroeger had moeten doorverwijzen. Ik hoop dat ik binnen een week weer bij de compagnie kan aansluiten, want daar is het toch prettiger dan hier.

Wat een verschil tussen het lawaai van het front en de absolute stilte van hier. Hier zijn enkel zieken en gehandicapten. Men moet zich zelfs verbergen om een pijpje op te steken. Maar ik wordt goed verzorgd. Om de 2 uur krijg ik een nieuwe hete kompres op mijn oor om de wiek die tot in de puist gaat, vochtig te houden.

De mooie dagen komen eraan en we kijken ernaar uit om de bomen te zien botten. [1]

 

[1] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

16:52 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

30-03-17

Kaaskerke, vrijdag 30 maart 1917

Gaston en de mannen van het 7de trokken de wacht op aan de Ruiterschans. "Afgemat, na vierentwintig uur wacht in onafgebroken regen- en hagelbuien, zit ik hier bij een flikkerend kaarsje wat uit te rusten. Zelfs als ik niet afgemat ben zoals nu, rust ik zo veel mogelijk tegen de vermoeienis die me te wachten staat, uit vrees dan niet over voldoende krachten te beschikken." [1]

1917-03-30-dagboek.jpg

Fons en de mannen van het 17de waren voor de 5de opeenvolgende dag iets zuidelijker aan 't werk tussen de Ruiterschans (Dodengang) en de Minoterie (de Bloemmolens).

 

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

18:41 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

29-03-17

Kaaskerke, donderdag 29 maart 1917

Gaston schrijft: "We waren overdag op de loopbruggetjes op weg naar de loopgraven en werden onder vuur genomen. De vijand heeft immers ook zijn uitkijkposten. De granaten vallen bij tussenposen en wij laten ons van schrik op de grond vallen en vorderen traag. Een granaat ontploft midden een colonne links!? Het blijft granaten en shrapnels regenen tot aan de loopgraven. Een dure les voor meer voorzichtigheid." [1]

Gisterenavond om 11 uur dropten Zeppelins 5 bommen boven het kantonnement, zonder iets of iemand te raken. We hoorden heel duidelijk het geronk van de Zepps. We doofden onze kaars en gingen naar buiten om te kijken wat er gebeurde. Hoe de zoeklichten ook zochten, we zagen niets, maar we hoorden het fluiten van de bommen en enkele ontploffingen. Zij die eerst wakker waren, lanceerden een hoop scheldwoorden naar de Zepp's, maar iedereen was het er over eens dat de obussen in de tranchées, veel erger zijn dan deze! [2]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

[2] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

19:00 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende