09-06-17

Sint-Jacobskapelle,zaterdag 9 juni 1917

Terwijl ik in de Rode Kruispost ben, klaagt Gaston in Inzenberge: "Het gaat van langsom slechter. Om 4 uur koffie, om 6 uur in de rij tot 9 uur oefeningen (onder het oog van kolonel en majoor en onder commando van twee kandidaat-adjudanten). Dan blaast de klaroen om te gaan werken!!??" [1]

Jean beantwoordt de lange brief, die hij van zijn mama kreeg en waarin ze hem voorstelde om een lichte stevige vest in toile op te sturen. Daar heeft hij wel oren naar, want ze krijgen geen nieuwe kleding meer en hebben deze zomer al heel wat gezweet. Van de gelegenheid maakt hij ook gebruik om een kaki hemd met zachte col eraan vast te bestellen. Zo heeft hij een tenue die tegelijkertijd sportief is en deftig voor het bureau. Hij bestelt er tegelijkertijd een voor zijn ordonnance. Daar kan hij altijd op rekenen en zo'n kostuum verhoogt hun beider aanzien. Hij besluit: "Beste ouders, Ik schrijf u niet om te bedelen, maar 't was moeder die begon met me te verleiden." [2]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

[2] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

19:00 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.