23-06-17

Izenberge, zaterdag 23 juni 1917

Ik ben nog in verlof, maar Gaston is terug. Hij wachtte tot de avond om in de loopgraven zijn compagnie terug te vinden. Hij voelt zich niet verdrietig, maar wel een beetje bang voor het zware werk. De gedachte alleen al ontmoedigt hem. Het verschil in levenskwaliteit is zo groot! Gisteren in de Franse hoofdstad vol vreugde en weelde, hier wacht zwaar werk, ontbering en misschien de dood. De bevoorrading werd beschoten en zo begon hij met enkele minuten angst te beleven. [1]

Jean vraagt zijn vader om zijn kameraad Verlinden te ontvangen in hun huis in Londen. Die kan dan alles over hem vertellen en misschien wil zijn vader hem dan wel een matglas 6 15 x 11 meegeven om de afstelling van zijn fototoestel te regelen. Voor de rest gaat alles prima, behalve de sluiter die Verlinden terug mee zal brengen. Hij kan immers moeilijk het hele toestel meegeven, want hij denkt dat hij er zijn plan nog wel mee kan trekken. [2]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

[2] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à  l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

09:37 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.