28-06-17

Sint-Jacobskapelle, donderdag 28 juni 1917

Terwijl ik de dagen in de hulppost bij de tranchées aftel, vloekt Gaston op zijn werk aan de loopgraven en zit Jean met zijn gedachten al in Londen.

"Alle mogelijke tegenslagen. Het regent onophoudelijk, het bliksemt en dondert, het helse gebrul van de kanonnen ondersteunt de hemelse weerlichten. Echt feeëriek. Het werk schiet niet op. Op vijftig meter van ons ontploft een granaat op de houten voetweg ... de te zwaar geladen wagentjes rollen moeilijk voort. Het water dringt door onze regenmantel tot op het lijf en loopt de schoenen in. Rondom ons en boven ons: oorlog. De kanonnen blijven vuren en dikwijls moeten we ons in de modder laten vallen om ons te beschutten tegen rondsnorrende granaatscherven." [1]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

09:53 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.