16-07-17

De Panne, maandag 16 juli 1917

Gisteren schreef Jean nog hoe hij uit ging logeren en eten, vandaag is hij een beetje geneerd om zijn ouders geld te vragen.

" Om behoorlijk te leven in De Panne is het leven zo duur, dat ik mijn beperkte reserves moet aanspreken en me afvraag hoe ik het moet aanpakken als mijn verblijf 'hier' zo verder gaat ... Ik neem 3 keer per dag een goed maal, ik slaap in een bed, 'enfin' ik doe me niets tekort, maar aan welke prijs! Ik denk, gezien de gebeurtenissen en jullie pronostiek, lijkt het me beter om te profiteren zo lang het nog kan en daarom vraag ik je om me een deel te geven van de reserve die papa opzij heeft gezet. Als je me een mandaat van 3 F zou kunnen sturen, heb ik een reserve die ik graag altijd bij mij heb. Je kunt nooit weten wat er zal gebeuren en zonder geld vallen is één van de vervelendste dingen.

Verder is er weinig nieuws aan het front. Enorm veel vliegtuigen, maar dat is dan ook alles. Ik vraag me af hoe jullie eerst zouden weten wanneer de aanval gaat beginnen. Laat uw kranten maar op zij, beste ouders, en geloof me, ik zal het zijn die jullie van hieruit schrijft wat er gebeurt. Jullie maken zich teveel zorgen. Waarom toch je tijd verliezen met die salonstrategieën? Wij zullen overwinnen, dat staat vast, maar niet op een vooropgestelde datum, zoals jullie verwachten.

We nemen elke dag een bad en dat verdrijft de vermoeidheid van de oefeningen. Sinds mijn terugkomst, stond ik al elke morgen op om 5 uur, vandaag zelfs om half vijf. Omdat ik in een aparte kamer leef en de burgers nog slapen, laat ik mijn venster open. De schildwacht gooit een kiezeltje naar binnen, een wekker volgens de oorlogsmethode. Na de oefeningen en het bad eten in de 'Villa des Ancres'. 's Namiddags poetsen en platte rust, terwijl mijn ordonnansmijn leggings en mijn ceintuur opblinkt. Daarna maak ik me op en neem ik een bescheiden vieruurtje, dan een een wandeling op het strand en tenslotte het avondmaal. Zo gaat dat en dat wil zeggen: ten eerste dat ik niet in de put zit na zo'n mooi verlof, en ten tweede dat extra fondsen zeer welkom zijn. Denk echter maar niet dat we dit leventje nog lang zullen leiden, want er wacht ons een minder aangename periode: onze job - want je moet het zeggen zoals het is, maar zonder dat we daarom direct in gevaar zijn! Ik denk dat ik al genoeg gezegd heb, want de censuur zou me wel eens aan mijn oren kunnen trekken.

1917-07-20 villa-des-ancres2.jpg

Aanvankelijk waren er in De Panne, geen hotels op het strand met uitzondering van enkele kleine ˜pension de familles". Het grootste, Villa des Ancres uit 1893, was bijna zo groot als hotels 'in het dorp'.

16:14 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.