31-07-17

Alveringem, dinsdag 31 juli 1917

Er schijnt beweging te komen in de stellingenoorlog. Veel geruchten doen de ronde, maar voor Fons en zijn maten verandert er schijnbaar niet veel. Ze horen dat de geallieerden oprukken ten noorden van Ieper, maar aan het front in de buurt van Diksmuide blijft het onveranderd. Achteraf blijkt dat koning Albert blijft tegenstribbelen om zijn landgenoten in de aanval te sturen. Wel moeten ze aanhoudend veranderen van kantonnement, o.a. omdat de kanonnen van beide zijden steeds verder reiken. Die van de Belgische troepen nabij Diksmuide schoten naar Langemark, op de rechteroever van de IJzer, minder dan 10 km ten noorden van Ieper.

Intussen weten we dat vandaag de 3de slag om Ieper begon. Na 100 dagen zal er pas een einde komen aan de slag bij Passendale.

1917-07-31a-dagboek.jpg

1917-07-31b-dagboek.jpg

Gisteren schreef Jean dat het moreel van de Fransen nog heel goed is, maar Gaston ziet dat het bij de Belgen toch wat minder is.

"Op doktersbezoek. Mijn peloton kwam van de wacht af, hopend op een welverdiende rust. Ijdele hoop helaas, want bij het avondappel kregen we het bevel om te gaan werken.

Direct riep er één: 'Ik ben ziek!' 'Ik ook!' 'En ik ook!' 'Ik! Ik! Ik!' schreeuwde men langs alle kanten.

En zo komt het dat in één, twee, drie een hele sectie ziek werd. Voor de grap meldde ik me ook bij de massa zieken. Het doktersbezoek begon, er waren zeker geen drie zieken. Maar de mannen hadden pijn aan de voeten, keel- en maagpijn, stijve nek... allemaal ingebeelde kwalen bij mannen met een ziekelijk uitzicht. Toen ik aan de beurt was, vond ik er niets beters op dan te zeggen dat ik oververmoeid was. Ik kreeg vrijstelling van dienst!

De dokter had zijn rug nog niet gekeerd of de mannen waren het komediespelen al moe en kwamen lachend binnen. Wie vrij was, keek tevreden. Anderen schenen kwaad te zijn en wierpen hun pillen weg of lieten hun met jodiumtinctuur bestreken hals zien. De ene vertelde de andere zijn voorgewende ziekte en ze lachten hartelijk om de leugens die ze de dokter hadden opgedist. Grappige gevallen? Jazeker: iemand klaagde over pijn in de zijde: jodiumtinctuur en vrijstelling van bottines, een andere over maagpijn ... vrijstelling van beenstukken." [1]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

09:43 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.