04-10-17

Oeren, donderdag 4 oktober 1917

Ik ben op een hoeve bij de brug in Oeren.

1917-10-04-dagboek.jpg

Gaston was in de loopgraven. "De nacht op de voorpost was koud en vochtig. De kilte doordrong mijn nog zieke lichaam. De maan bleef achter de wolken, met de dageraad begon het te regenen. Ik mocht de voorpost verlaten en genoot van een heilzame rust tot het weer donker werd. Ik trok naar Kaaskerke als afgevaardigde bij de majoor van het 15de. Ze wezen me een lage en smerige schuilplaats aan, ik had niet te kiezen. Ik lag nog niet lang onder mijn deken uitgestrekt, of daar moest ik aan majoor Fleurincks een bericht overbrengen. Toen ik terug was, kon ik niet inslapen, onophoudelijk hoorde ik gepiep en gesnuif als van varkentjes. Iets kroop in mijn ransel en er werd geknaagd en gevochten. Ik lag lang naar die rattenkomedie te luisteren om dan toch vermoeid in te sluimeren." [1]

Jean is blij dat zijn ouders in Londen ontsnapt zijn aan de raids waarover de kranten schrijven. Nu kan hij hen 'bonne chance' wensen. En als hij op uitkijk zal staan voor de vliegtuigen, zal hij dubbel alert zijn. [2]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

[2] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à  l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

11:32 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.