04-12-17

Vinkem, dinsdag 4 december 1917

De twee voorbije nachten vroor het. Dat is geen pretje in de onverwarmde barakken. "Als we 's morgens opstaan kraakt alles. 't Is niet prettig om zich al 'reumatisch' te voelen als men 23 is", schrijft Jean.

Hij ontmoette per toeval madame Merghelynck. Haar man begon een museum in Ieper. Gelukkig kon de hele collectie, behalve het gebouw, geëvacueerd worden. Maar een brand in haar kelder vernietigde een hele reeks oude schilderijen. Nu worden de bewaarde stukken, voor een goed doel, geëxposeerd in Parijs en in Le Havre.

De legerleiding laat ons nog altijd gerust: 's morgens een beetje oefenen en dat is het. Dus hebben we genoeg tijd om de krant te lezen, wat te schrijven of om wat extra eten te bereiden. Zeker Jean, die vlak bij een beenhouwer gekantonneerd is. [1]

 

[1] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

21:07 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar