29-12-17

De Panne, zaterdag 29 december 1917

1917-12-29a-dagboek.jpg

1917-12-29b-dagboek.jpg

Pas vandaag schrijft Jean nog eens een brief naar zijn ouders, want de vorige dagen zat hij in de tranchées. Alles is goed verlopen, maar hij is heel moe. Bij mooi weer is dat allemaal niet erg, maar tijdens de heldere nachten was he zo koud dat je zelfs geen knop los kon maken. De laatste nacht heb ik de hele tijd rondgelopen om niet in te slapen.

Op artististiek gebied was het prachtig in de tranchées. Het vroor en van tijd tot tijd bedekten sneeuwvlagen alles, zodat we een traditionele witte kerst kregen. Mijn bottines boden prima weerstand aan de vochtigheid, terwijl mijn maten kloegen van doorweekte voeten.

Ik moet je niet vertellen dat we content waren toen we in het kantonnement aankwamen. Niet alleen omdat we dan konden slapen, zonder schrik voor een militaire boete, want als je in de loopgraven in slaap valt, riskeer je om voor 5 jaar naar een strafcompagnie gestuurd te worden. Maar ook omdat we ons dan eindelijk konden opfrissen en verse kleding aantrekken.

En ook al was het kalm, toch zegden we: "En toch niet kapot! "

Bij zijn terugkeer vond hij een berg post en pakjes, o.a. met zijn nieuwjaarsgeschenk: een warme pull, lekkere conserven en gerookte filet.

Sinds de wapenstilstand tussen Rusland en de Duitsers, wordt er ook hier meer en meer over vrede gesproken. Jean hoopt dat de geallieerden zich niet zwak opstellen omdat het zo lang duurt. Nog even volhouden. Drink je thee met één klontje i.p.v. twee. De Duitsers hebben het zeker niet beter dan wij. [1]

 

[1] Vertaling op basis van 'Daniël Vanacker, Un mitrailleur à l'Yser, La correspondance de guerre de Jean Pecher.'

16:08 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.