07-01-18

Avekapelle, maandag 7 januari 1918

1918-01-07-dagboek.jpg

Gaston is nog in Oeren. Het heeft lange dagen hard gevroren. Daarna is het beginnen dooien. maar de vorst van vorige nacht heeft weer alles in een ijsbaan veranderd. Niettegenstaande we nauwelijks op de been kunnen blijven, moeten we oefenen. Zelfs commandant Soetens glijdt soms uit. grappig: Bevreesd voor de reacties van hogere officieren durft hij de oefeningen toch niet te staken. We trekken naar een omgeploegd veld, het weer verwarmt, de sneeuw smelt en we pletsen in de modder. Iedereen vindt het onmenselijk en uit de rijen stijgen verwensingen op. Ik ben het kotsbeu en breek het gelid. Dit kost me een harde berisping en ik krijg geen gelegenheid om het uit te praten. Zijn dat onze 'vaders'? [1]

 

[1] André Gysel, Gaston Le Roy, dagboek van een Vlaamse Oorlogsvrijwilliger tijdens WO1, Lannoo

19:00 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.